Dit is een artikel uit de Kennisbank van Vextra internet solutions

URL - de unieke aanwijzer

Een URL is een unieke aanwijzer voor een bron (pagina) op internet. URL betekent: "Unique Resource Locator", ofwel unieke bronaanwijzer.

Opbouw

Een URL kan er zo uitzien: http://www.website.nl of https://mijn.bank.com

Deze URLs bestaan uit de volgende delen:

Netwerknaam (http, https, ftp)
www (in de meeste gevallen)
Eventueel subdomein
Domeinnaam
Toplevel domein

De netwerknaam http:// wordt door alle browsers zelf toegevoegd. Het is dus voldoende om bijvoorbeeld www.website.nl in te toetsen.
Bij https:// staat de s voor secure (veilig). Het gaat hier om een webpagina waarvan de gegevens die tussen de server en de bezoeker heen en weer gaan beveiligd zijn.

WWW staat voor world wide web (wereldwijd web). Ook deze is in veel gevallen niet verplicht. In sommige gevallen zal de URL zonder WWW u echter naar een andere pagina sturen dan u bedoelde op te zoeken.

Een subdomein wordt gebruikt om grotere websites op te delen. Een grote webwinkel zou bijvoorbeeld boeken.webwinkel.nl en kleding.webwinkel.nl kunnen gebruiken. Het zijn verschillende subdomeinen, maar het hoort allemaal bij dezelfde website. Vaak wordt bij de subdomein www weggelaten.

De domeinnaam is de hoofdnaam van de website. De URL wordt echter pas uniek in combinatie met het Toplevel domein. De website bank.com en bank.nl zijn dus volkomen verschillend, tenzij ze dezelfde eigenaar hebben (wat lang niet altijd het geval is).

Het toplevel domein of TLD (hoogste-niveaudomein) wordt ook wel internetextensie genoemd. Het is het meest rechtse gedeelte in een URL. Nederlandse websites gebruiken vaak het TLD .nl maar als die niet meer vrij is kan men soms nog kiezen uit .com, .org, .net, .eu of .nu.